Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Το κελεπούρι!!!

Ότι ψάχνω απεγνωσμένα για δουλειά όλοι το ξέρετε. Το ότι έχω κάνει τρελές εκπτώσεις στην δουλειά που θα μου κάτσει το ξέρετε; Δύσκολα τα χρόνια που διανύουμε και είπα να βάλω στην άκρη πτυχία, προϋπηρεσίες και όλα όσα έχω κάνει στο παρελθόν. Άλλωστε καμία δουλειά δεν είναι ντροπή! Άσε που στο παρελθόν (σαν φοιτήτρια και όχι μόνο!) έχω δουλέψει σε κρεοπωλείο, σε μαγαζί με κοτόπουλα, σε θερινό κινηματογράφο, σε καφέ σερβιτόρα... Έχω κάνει βιογραφικό όπου μπορείτε να φανταστείτε, από σούπερ μάρκετ, πολυκαταστήματα, κλπ...

Έρχεται που λέτε ο καλός μου την προηγούμενη εβδομάδα και μου λέει ότι είδε μια αγγελία σε ένα κατάστημα με παπούτσια. Την επόμενη μέρα τηλεφωνώ και παίρνω το βιογραφικό μου ανά χείρας και πηγαίνω να δω περί τίνος πρόκειται. Θέλετε να σας πω τι άκουσα; Λοιπόν: ημιαπασχόληση, με ένσημο, όλες τις μέρες της εβδομάδας και Σάββατο, κανένα ρεπό, καμία άδεια, μόνο μια βδομάδα το καλοκαίρι και όλα αυτά για 375 ευρώ. Ξέρω ότι είναι νορμάλ τα χρήματα για την φύση της δουλειάς και για τις ώρες, άλλα όταν η δουλειά βρίσκετε στην άλλη άκρη της πόλης (από τον περιφερειακό περίπου 20 λεπτά, ανάλογα με την κίνηση) και χρειάζεσαι 150 ευρώ για βενζίνες, δεν θα σου μένει τίποτε. Θα βιαστεί κάποιος να μου πει: πάρε ρε κοπελιά το λεωφορείο όπως όλος ο κόσμος! Το δοκίμασα κι αυτό και έκανα 1 ώρα και 45 λεπτά λεωφορείο και περπάτημα. Και το πιο τρελό ήταν ότι το περπάτημα γίνετε σ' ένα περίεργο σημείο που ενώνει με τον περιφερειακό και ένιωθα ανά πάσα στιγμή ότι θα γίνω χαλκομανία στο οδόστρωμα!

Έκανα δοκιμαστικό αλλά δεν με πήραν... Ευτυχώς! Δεν ξέρω γιατί βρε παιδάκι μου, αλλά την μέρα που έφυγα από το δοκιμαστικό με πήρε το παράπονο! Τόσα χρόνια στα θρανία, τόση προϋπηρεσία και να φτάνεις να σε κρίνει ένα κοριτσάκι (η υπεύθυνη) που το κόβεις τουλάχιστον 5 χρόνια (για να μην πω παραπάνω και θεωρηθώ υπερβολική!) και απ' ότι σου έχει πει σπουδάζει και δεν έχει πάρει καν πτυχίο! Νομίζω ότι θα είναι πιο δύσκολα τελικά τα πράγματα, απ' ότι φαντάστηκα όταν μετακόμισα στην Θεσσαλονίκη! Οψόμεθα...

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Είμαι η Μαίρη...

Ουπς!!! Λάθος, είμαι η Σοφία και είμαι καλά! Μάλλον είμαι επηρεασμένη από το γνωστό τραγουδάκι! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...
Εδώ και 10 χρόνια μόνη μου συντηρώ τον εαυτό μου. Δουλεύω και επιβιώνω, πολλές φορές κάτι παραπάνω από αυτό, αφού καταφέρνω και κάνω πολλά πράγματα που μου αρέσουν. Έτσι αγόρασα το αυτοκίνητο μου, έτσι ταξίδεψα σε αρκετούς προορισμούς σε Ευρώπη και Αμερική, έτσι γύρισα την Ελλάδα... Τι γίνεται όμως όταν μένεις άνεργος; Πέρασε ένας μήνας και δουλειά ακόμα δεν βρήκα. Και αυτό που με πειράζει περισσότερο είναι που πρέπει να ζητάω λεφτά και πραγματικά το σιχαίνομαι αυτό... Και αφού λοιπόν είμαι άνεργη και περνάω απίστευτες ώρες μέσα στο σπίτι (οι ελάχιστοι φίλοι μου στην Θεσσαλονίκη δουλεύουν και δεν έχουν χρόνο ούτε για καφέ) έχω γίνει η καλή νοικοκυρά, που είναι δούλα και κυρά!!! Καθάρισα το σπίτι, δηλαδή γενική με ότι μπορεί να συμπεριλαμβάνει αυτό και σε καθημερινή βάση κάνω δουλειές! Έχω αρχίσει να φοβάμαι ότι θα γίνω σαν κάτι υστερικές, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να καθαρίζουν και καταλήγουν να καθαρίζουν τα καθαρά! Ευτυχώς ακόμα την παλεύω και μπορείτε όταν θα μπείτε στο σπίτι μας να λερώσετε άφοβα, γιατί θα έχω κι εγώ τι να κάνω την επόμενη μέρα!!!
Το φιλοσόφισα όμως και η καθαριότητα δεν φτάνει για να περάσει η μέρα σου. Έχω και μια λατρεία με την κουζίνα και το έχω ρίξει στην μαγειρική και στην ζαχαροπλαστική! Ψάχνω συνταγές στο ίντερνετ και πειραματίζομαι! Μιλάω και με τις ώρες με την μάνα μου στο τηλέφωνο, γιατί όπως και να το κάνουμε η μανούλα ξέρει καλύτερα απ' όλους!!!Ευτυχώς ο δόλιος άνθρωπος που τρώει, ζει ακόμα! Και όχι μόνο ζει, αλλά λατρεύει και ότι φτιάχνω! Μην τον παρεξηγείτε όμως, ερωτευμένος άνθρωπος είναι!!!
Χθες ας πούμε, μια τυπική μέρα της νοικοκυράς: Πήγα στην λαϊκή, πήρα ψάρια για να φάμε, τα καθάρισα, τα μαγείρεψα, πήρα φράουλες για να φτιάξω γλυκό του κουταλιού και το έφτιαξα (μούρλια!!!), σκούπισα, σφουγγάρισα, έφτιαξα μια σπανακοτυρόπιτα με δικό μου φύλλο, έφτιαξα βάση για cheese cake, έπλυνα 2-3 φορές μέσα στην μέρα πιάτα και σαν να μην μου έφταναν όλα αυτά, διάβασα και κανα δίωρο (έχω κολλήσει με το βιβλίο που διαβάζω, αλλά θα σας πω γι' αυτό μόλις τελειώσει για να 'χω ολοκληρωμένη άποψη)... Τι; Θέλετε κι άλλα;

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Happy birthday to me!!!

Πριν από τρία χρόνια έγραφα ότι νιώθω ευτυχισμένη, ευλογημένη και τυχερή που έχω φτάσει μέχρι εδώ! (Κάποιος γιορτάζει, που να ξέρω...) Κάνοντας πάλι τον απολογισμό μου, συνειδητοποιώ ότι έχω ζήσει πολύ όμορφα πράγματα και εξακολουθώ να ζω μια ζωή γεμάτη! Και πάνω απ' όλα γεμάτη με ανθρώπους που αγαπώ... Από την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τον άνθρωπο μου! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έχω νιώσει τόση αγάπη που πολλοί άνθρωποι μπορεί να μην την νιώσουν ποτέ!!!

Από σήμερα λέω ότι είμαι 33 και το μόνο που θέλω για τα γενέθλια μου, είναι να έχω πάντα στην ζωή μου τους ανθρώπους που με στηρίζουν και όλα τ' άλλα θα 'ρθουν...

Γλυκάκι να κεράσω; Κοπιάστε και δεν θα χάσετε!!!