Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Μπαταρίες στο full...

Επί τέλους επέστρεψα! Δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα έκανα μέσα σε 8 μέρες, ξέρω όμως ότι το ευχαριστήθηκα πολύ! Ξεκίνησα με πρώτη στάση στην Θεσσαλονίκη, την πόλη που έχω ερωτευθεί κεραυνοβόλα εδώ και 12 χρόνια και δεν μπορώ από τότε να το ξεπεράσω... Ήταν ένα υπέροχο βράδυ, γιατί μαζεύτηκε η παλιοπαρέα (σχεδόν...) και περάσαμε τέλεια... Γέλιο μέχρι δακρύων! Ήπια κομματάκι και πήγα για ύπνο στις 6 το πρωί... Όχι πως ήθελα, αλλά είχα ταξίδι την επόμενη μέρα. Πήρα τον κολλητό μου (με ανέχεται 8 χρόνια, έχει κουράγιο και υπομονή αυτό το παιδί!) και φύγαμε για Αθήνα. Μείναμε το βράδυ και πρωί-πρωί κινήσαμε για Πελοπόννησο. Πρώτη φορά έκανα αυτό το ταξίδι με το αυτοκίνητο και το ευχαριστήθηκα πολύ.
Όταν πρωτοπήγα στην Θεσσαλονίκη για σπουδές άκουγα διάφορα να λέγονται για τους ανθρώπου "κάτω απ' το αυλάκι"! Όταν γνώρισα τον Αντώνη αναρωτιόμουν αν πρέπει να διατηρώ σχέσεις μαζί του! Όταν πριν 5 χρόνια πήγα για πρώτη φορά στο χωριό του, κατάλαβα ότι οι φήμες που κυκλοφορούν, βγαίνουν από κάποιους που δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν στην ζωή τους!!! Εννοείται ότι από τότε έχω αλλάξει γνώμη ριζικά, ο Αντώνης είναι κολλητός μου, ξέρει τα πάντα για μένα και γω γι' αυτόν. Έχω γίνει πάρα πολύ καλή φίλη με την αδερφή του και παρ' ότι είμαστε τόσο μακριά, δεν χανόμαστε! Το κέρδισα αυτό, έτσι δεν είναι κουμπάρε;
Πέρασα πολύ καλά! Βγήκαμε, διασκεδάσαμε, ήπιαμε, κουβεντιάσαμε, γελάσαμε... Είδα ανθρώπους που ήξερα και εκτιμώ, γνώρισα νέα πρόσωπα που κέρδισαν την συμπάθεια μου... Έπαιξα με τα ζωάκια...
Ταΐσαμε το προβατάκι!

Με τον Αντώνη για φαγητό σε ιταλικό! Πεντανόστιμο!!!

Στην φάτνη με απίστευτο αέρα!

Στην φάτνη με τα δυο μωρά!!!

Και μια φωτογραφία αφιερωμένη στον Αντώνη, που καθ' όλη την διάρκεια του ταξιδιού μου έλεγε πως τον σκυλί τους είναι άγριο. Γαβγίζει τους πάντες και δαγκώνει! Δεν πρέπει να χαλαρώσω και να αποφεύγω να το πλησιάζω... Δεν υπάρχει τέτοιο σκυλί για μένα!!!

Δεν θα σας μιλήσω τώρα για την επίσκεψη που έκανα στην επιστροφή κατά Πάτρα μεριά... Ούτε θα σχολιάσω την ευγενική μου καταγωγή (πόντια είμαι! Μην αναρωτιέστε!!!), την οποία δεν χάνω στιγμή να την αποδεικνύω! Έβαλα μια επιλογή στο GPS, που με έβγαλε από κάτι κατσικόδρομους απίστευτους! Ευτυχώς το κατάλαβα κάπου στον Πύργο και έφτασα στον προορισμό μου! Φαντάζομαι ότι ακόμα γελάει ο άνθρωπος στο φανάρι έξω απ' τον Πύργο, που είδε μια τρελή να παραμιλάει και να μουντζώνετε!!!

8 σχόλια:

Princess είπε...

Πανω απο το αυλάκι, κατω απο το αυλάκι.. Παιδι μου με ολα τουτα που χεις ακουσει για τους χαμουτζήδες, εσυ ηρθες ως εδω μονο για να μας γνωρισεις! Στο αυλάκι θα κόλλαγες; (Τελειος ο σκυλούκος! Σε τετοιο χαμόγελο βρε, τι αγριάδα να δείξει; Εχουνε νοημοσύνη τα ζωντανά, δεν είναι ανθρωποι!)

Σοφια είπε...

Αυτό το έχω καταλάβει από καιρό Βιβή μου, γι' αυτό και έκανα και γαμπρό χαμουτζή!!!
Γλύκα ο σκυλούκος! Δεν υπήρχε περίπτωση να έχω σκύλο σε απόσταση αναπνοής και να μην ζουλίξω μυτούλα!!!
Καλό βράδυ πριγκηπέσα μου!

unclescrooge είπε...

Φαίνεται ότι πέρασες πολύ όμορφα κι αυτό είναι τέλειο!! Το αποδεικνύουν άλλωστε και οι φωτό. Βρήκα υπέροχη εκείνη με το πρόβατο. Να 'σαι καλά, βρε παιδί! Και να περνάς υπέροχα πάντα!!

apos είπε...

Δόνια Σοφία, χαίρομαι ειλικρινά που περνάς καλά! Εύχομαι πάντα τέτοια. (το θέλω αυτό το σκυλί ΤΩΡΑ!!!)

Σοφια είπε...

Πέρασα πραγματικά καλά και λάτρεψε το προβατάκι uncle scrooge μου!!! Περιμένουμε τώρα τις δικές σου φωτογραφίες από το ταξιδάκι σου!
Καλό βράδυ, φιλιά!

Σοφια είπε...

Εσύ το θέλεις Apo μου, αλλά εμείς δεν το δίνουμε!!! Κι εγώ το λάτρεψα και το ζούληξα απίστευτα!
Καλό σου βράδυ!

Ανώνυμος είπε...

Κουμπάρα τι χαζομάρες είναι αυτές για "υπομονή και αντοχή" απλά ήσουν η αιτία που μετανάστευσα 800 χιλιόμετρα νοτιότερα (χα,χα,χα).Επιτέλους αξιώθηκα να περάσω να πω ενα "γεία" τόσο καιρό ένιωθα λίγο σαν το "Μεγάλο Αδερφό" σε διάβαζα αλλά δεν άφηνα κανένα σχόλιο.Σοφάκι καλό βράδυ και να μας έρχεσαι συχνότερα!!!

Σοφια είπε...

Δεν ξανάγινε!!! Κουμπάρε μου, αυτό δεν το περίμενα! Σ' έκανα να αντιδράσεις; Γιούπι!!!
Το ξέρω ότι δεν ήθελες να μεταναστεύσεις και ότι σε πήρα σηκωτό! Τι να κάνω όμως, είχα ανάγκη από τον αέρα της ανανέωσης! Και απ' ότι είδα εκεί έχε μπόλικο αέρα!
Θα έρθω σύντομα, εκτός κι αν βρω δουλειά...
Καλό βράδυ και φιλιά στην Ρόζα!