Βιέννη (Part ΙΙΙ)

Έτσι που το πάω, θα έρθει Πάσχα και εγώ ακόμα θα γράφω για τα Χριστούγεννα! Τι να κάνω όμως; Μ' έχουν φάει τα ξενύχτια και γέρασα και δεν τα αντέχω πια!!!
Επιστρέφουμε λοιπόν στο Χριστουγεννιάτικο ταξίδι στην Βιέννη και ακόμα πιο συγκεκριμένα στην τέταρτη μέρα. Μέρα ελεύθερη για να κάνουμε ότι τραβάει η όρεξη μας! Ξυπνήσαμε λοιπόν αρκετά νωρίς, πήραμε το πλούσιο πρωινό μας (κτηνωδίες σας λέω! Αλλά μετά την πείνα της παραμονής...) και ξεκινήσαμε την βόλτα στην πόλη. Διασχίσαμε όλη την Mariahilfer (με απίστευτη παγωνιά!) για ακόμα μια φορά, αν και δεν είχε καμία σχέση μ' αυτό που είχαμε συνηθίσει τις προηγούμενες μέρες...

Ο πιο εμπορικός δρόμος που έσφυζε από ζωή, τελείως άδειος!

Περπατήσαμε λοιπόν μέχρι το Hofburg ή σχεδόν μέχρι το Hofburg. Αφού κάναμε πρώτα μια στάση (σχεδόν τρίωρη) στο μουσείο Kunsthistorisches, δηλαδή το μουσείο Καλών Τεχνών που στεγάζεται σ' ένα εξαιρετικό κτήριο!

Άποψη του εξωτερικού του μουσείου.

Τμήμα της εντυπωσιακής οροφής του μουσείου. Ένα αγγείο με μια κουκουβάγια! Κι επειδή (όπως είχατε δει και στα post μου από την Νέα Υόρκη) έχω ένα κόλλημα με τον αιγυπτιακό πολιτισμό, αφιέρωσα αρκετό χρόνο στα ανάλογα εκθέματα! Οι μάσκες αυτές χρησιμοποιούνταν για να καλύπτουν τα πρόσωπα των νεκρών. Είδα απίστευτα πράγματα, λιγότερα απ' όσα είχα δει στην Νέα Υόρκη! Και ακόμα αναρωτιέμαι, αν υπάρχουν τόσα σε όλο τον κόσμο, έχει μείνει τίποτε στην Αίγυπτο!!! Μια σαρκοφάγος.... Την ακριβώς ίδια είχα φωτογραφίσει στο Μητροπολιτικό μουσείο! Από το εσωτερικό του μουσείου.

Το άγαλμα της Μαρίας Θηρεσία, ακριβώς απέναντι από το μουσείο! Και από την άλλη μεριά του αγάλματος, το Μουσείο Naturhistorisches. Μέσα στην αυλή του Hofburg. Αριστερά έφιππος ανδριάντας του πρίγκιπα Ευγενίου και στο κέντρο το μπαλκόνι που εξήγγειλε ο Χίτλερ την ένωση της Αυστρίας με την Γερμανία. (Εδώ να ευχαριστήσουμε τον γαμπρούλη, που έχει καλύτερη μνήμη από μένα!) Ακόμα μέσα στην αυλή του Hofburg, ένα αμαξάκι που κάνει βόλτα. Πίσω αχνοφαίνεται το Rathaus.

Λεπτομέρεια του παλατιού.

Μέσα στην στοά βρίσκετε το Μουσείο της πριγκίπισσας Σίσυ. Δυστυχώς ο πολύς κόσμος στάθηκε απαγορευτικός και δεν το είδαμε!

Και μετά από τόσο ποδαρόδρομο και τόση τέχνη, ήρθε η ώρα για καφεδάκι! Το Cafe Central, ένα από τα πιο γνωστά καφέ της πόλης, που ήταν χώρος συνάντησης για τους διανοούμενος τον 19ο αιώνα. Ακόμα και ο Λεό Τρότσκι ήταν ένας από τους τακτικούς πελάτες κατά την διάρκεια της εξορίας του στην Βιέννη. Κι αν είσαι τυχερός, μπορεί να ακούσεις και το πιάνο να παίζει... Εμείς δεν ήμασταν!

Μέσα στο Central. Ο κύριος δίπλα μου είναι ένα ομοίωμα πελάτη, που στολίζει την είσοδο του καφέ! Εγώ τελικά δεν ήπια σοκολάτα (δεν μου άρεσε καθόλου, όπου κι αν ήπια!) και γι' αυτό δοκίμασα μια εξαιρετική σουπίτσα! Και μετά το Central, μια περιήγηση στην πόλη.
Και κάπου κοντά στο Άγιο Στέφανο, ξεπροβάλει μια Ελληνική σημαία και το σήμα της Ελληνικής αστυνομίας! Μη με ρωτάτε γιατί;
Έξω από το παλάτι Albertina. Φιλοξενούσε μια έκθεση που με ενδιέφερε πολύ, με τίτλο "από τον Monet στον Picasso", αλλά δυστυχώς δεν το γνωρίζαμε και δεν την προλάβαμε! Το κτίριο της όπερας!
Μια σύντομη βολτίτσα και επιστροφή στο ξενοδοχείο... Ατελείωτος ποδαρόδρομος... Ένα σύντομο μπανάκι και βουρ στο ψητό! Κυριολεκτώ!!! Γιόρταζε ο γαμπρός μου και βγήκαμε να το γιορτάσουμε! Το τραπέζι το είχαμε κλείσει από Ελλάδα (να 'ναι καλά η κουμπάρα της αδερφής μου, που είναι γνώστης της γερμανικής) σε ένα μαγαζί που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα! Μάλλον σας λέω ότι επιβάλετε, αν θέλεις να φας πραγματικά καλά! Αφήσω την διεύθυνση, για όσους έχουν σκοπό να επισκεφτούν την Βιέννη στα κοντά: http://puerstner.com/international/puerstner-english.html Ας αφήσω όμως τις φωτογραφίες να μιλήσουν!

Το εσωτερικό του μαγαζιού, διακοσμημένο με βαρέλια κι άλλα παλιά αντικείμενα!

Περιμένοντας το φαγητό πίνουμε μπύρα τα παιδιά και σπιτικό κρασάκι εγώ!

Η ξύλινη τάβλα περιέχει δυο τεράστια χοιρινά παϊδάκια, πολλές πατατούλες, δυο μπολάκια με σος και ένα μπολ με σαλάτα! Περιττό να πω ότι τα έφαγα ΟΛΑ!

Κι επειδή μιλάμε για παραδοσιακή ταβέρνα, πρέπει να επισημάνω ότι τα γκαρσόν ήταν ντυμένα ανάλογα! Το γκαρσόν μας είχε πολύ πλάκα και όλη την διάθεση να βγει φωτογραφία με μια τρελή τουρίστρια!

Βιέννη by night! Μια ακόμα βόλτα και ραντεβού με την παρέα, που μόλις έφτασε από το Σάλτσμπουργκ (επιλέξαμε διαφορετικές εκδρομές) για ποτάκι!

Παρ' ότι είχα φάει του σκασμού, είπα να χτυπήσω κι ένα γλυκάκι! Πως νομίζετε ότι τα έβαλα τα κιλάκια;
Αυτό το Post μου βγήκε πιο μεγάλο από τα προηγούμενα! Πως τα κατάφερα έτσι; Έχω εξοντωθεί όμως... Πολύ ώρα χρειάζεται για να γίνει μεταφόρτωση των εικόνων, γι' αυτό λέω να υπάρξει ακόμα ένα part! Δεν δείχνω καθόλου οίκτο!!!

Βιέννη (Part ΙΙ)

Το προηγούμενο post το έκοψα λιγάκι απότομα, αλλά επέστρεψα και θα σας μεταφέρω το εορταστικό κλίμα στην Βιέννη! Που είχαμε μείνει λοιπόν; Α! Ναι, στην μέση της δεύτερης μέρας, δηλαδή στην παραμονή των Χριστουγέννων. Μετά από την επίσκεψη μας στον ναό του Αγίου Στεφάνου, η ξενάγηση περιλάμβανε βόλτα στο ανάκτορο Schonbrunn, την πρώην θερινή κατοικία των Αψβούργων. Το κακό είναι ότι όταν τελείωσε η ξενάγηση, είχε νυχτώσει και δεν μπόρεσα να αποθανατίσω τους υπέροχους κήπους. Αν και δεν ήταν έτσι όπως πρέπει να τους δει ο κάθε επισκέπτης. Την προηγούμενη φορά που είχα επισκεφτεί το ανάκτορο, ήταν Πάσχα και οι κήποι ήταν φανταστικοί! Καμία σχέση μ' αυτό που είδαμε τώρα!Το ανάκτορο Schonbrunn από μακρυά.Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο έξω από το ανάκτορο και μερικά από τα ξύλινα σπιτάκια, που αποτελούσαν το Χριστουγεννιάτικο παζάρι στο Schonbrunn.
Το ανάκτορο ήταν πολύ επιβλητικό, αλλά δυστυχώς δεν επιτρεπόταν να βγάλουμε φωτογραφίες στο εσωτερικό του! Το πιο ωραίο όμως ήταν ο ξεναγός μας ο Φάνης! Ένας άνθρωπος που είχε απίστευτες γνώσεις, αλλά τις μετέδιδε με έναν ασυνήθιστο τρόπο! Ένιωθα σαν να βλέπω μεσημεριανή εκπομπή (ο τρόπος που μιλούσε θύμιζε τον Σόμπολο! Ναι, τον γνωστό δημοσιογράφο!), δηλαδή μας έλεγε όλα τα ιστορικά στοιχεία, αλλά τα συνδύαζε με τα κουτσομπολιά της εποχής! Απολαυστικότατος!!!
Μετά το τέλος της ξενάγησης είχαμε χρόνο ελεύθερο, έτσι αποφασίσαμε να πάμε να τσιμπήσουμε κάτι. Έλα όμως που δεν τα υπολογίσαμε σωστά! Την παραμονή των Χριστουγέννων, στις 2-3 το μεσημέρι, κλείνουν τα πάντα και οι καθολικοί έχουν συνήθειο να μένουν στα σπίτια του! Μάταια λοιπόν περπατήσαμε όλη την Mariahilfer για να βρούμε κάτι να φάμε... Έστω KFC! Τίποτε!!! Έτσι αποκαμωμένοι, καταλήξαμε στο ξενοδοχείο, όπου είχαμε κάνει κράτηση για το Χριστουγεννιάτικο δείπνο. Και ενώ υπολογίζαμε να φάμε κατά τις 9, τελικά αλλάξαμε άποψη (η πείνα βλέπεις!) και κατεβήκαμε στις 7! Εδώ να κάνω μια μικρή παρένθεση και να πω ότι στο ίδιο ξενοδοχείο, διέμενε η Μαίρη Λίντα, ο Τέρης Χρυσός, η Λιζέτα Νικολάου, η Άννα Μουζάκη... Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Ρωτήστε την γιαγιά σας ή τον παππού σας και θα σας ανοίξουν τα μάτια! Περάσαμε λοιπόν πολλές ώρες γελώντας μαζί τους, με την διακριτική τους παρουσία στο ξενοδοχείο (φορούσαν γυαλιά ηλίου όλη μέρα για να μην τους αναγνωρίσουν... Γυαλιά πραγματική υπερπαραγωγή!!!) και τα υπέροχα αγγλικά τους! Ακόμα θυμάμαι το γέλιο του σερβιτόρου όταν ο Τέρης Χρυσός παράγγελνε για όλη την παρέα!!!Εύχομαι στην υγεία μας, λίγο πριν έρθει το φαγητό! Δεν ήξερα τι θα ακολουθήσει!!! Μείναμε νηστικοί! Το δείπνο αποτελούνταν από τέσσερα πιάτα, αλλά τα πιάτα αυτά ήταν άδεια!!! Αυτή η Γαλλική κουζίνα μας έφαγε! Δεν θα ξεχάσω ποτέ την σούπα, με το άγνωστης προελεύσεως κεφτεδάκι μέσα της (όχι, δεν το το χαρακτηρίσω όπως η αδερφή μου!) και το βλέμμα απόγνωσης του γαμπρού μου από την πείνα! Τουλάχιστον το διασκεδάσαμε...
Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε πολύ νωρίς, για μια ημερήσια εκδρομούλα στο Σάλτσμπουργκ. Πρώτη μας στάση όμως ήταν ένα μικρό γραφικό χωριουδάκι στις Άλπεις, το Sankt Gilgen όπου γεννήθηκε η μητέρα του Motzart.

Μια φάτνη-ζωγραφιά από το international school του χωριού. Από το χωριουδάκι ξεκινούσε το τελεφερίκ, που πήγαινε τους σκιέρ στις πίστες! Η πλατεία του χωριού. Μια από τις χιλιάδες βιτρίνες, γεμάτες με τα πασίγνωστα σοκολατάκια Motzart! Ο ξεναγός μας, μας είπε πως τα καλύτερα είναι της Mirabell, παρ' όλα αυτά εξακολουθώ να τα σιχαίνομαι! Αυτό το μάρτσιπαν είναι άθλιο! Η εκκλησία του χωριού. Πραγματικά το χωριουδάκι αυτό με μάγεψε! Στην διαδρομή προς Σάλτσμπουργκ, συναντήσαμε και το ξενοδοχείο που είχε μείνει η Εθνική μας το καλοκαίρι στο Euro! Το ξέρω ότι η φωτογραφία είναι χάλια, αλλά την έβγαλε η αδερφή μου μέσα από το λεωφορείο!

Και φτάσαμε επί τέλους στο Σάλτσμπουργκ! Στο Mirabell Palace.

Στο Mirabell Palace φιλοξενούνται διάφορες εκθέσεις... Όχι ότι προλάβαμε να δούμε και τίποτε!

Το άγαλμα του μεγαλύτερου μαέστρου που πέρασε από την Αυστρία. Μιλάω βέβαια για τον Ελληνικής καταγωγής Χέρμπερτ φον Κάραγιαν!

Πανέμορφο το Σάλτσμπουργκ! Ήθελα πολύ να επισκεφτώ το κάστρο (αυτό που φαίνεται πάνω ψηλά), αλλά οι ώρες που είχαμε στην διάθεσή μας, αλλά και το κρύο, δεν μας επέτρεψαν να φτάσουμε εκεί... Next time!

Το σπίτι που γεννήθηκε ο Motzart!

Το μικρότερο σπίτι στο Σάλτσμπουργκ, ούτε δυο μέτρα μήκος!

Η κουκουβάγια παρέα με πολλές ξυλόγλυπτες κουκουβάγιες! Και βέβαια κρατάω μια κούπα ζεστό κρασάκι, αφού έχω καταβροχθίσει κάτι λουκάνικα, μια ολόκληρη πατάτα (υπέροχη! Ψητή με σάλτσα ταρτάρε... Ελπίζω να την λέω σωστά!) και μερικά πρέτσελ!

Σ' αυτό το όμορφο καφενεδάκι ήπιαμε σοκολάτα... Όμορφο περιβάλλον, πολύ ωραίο γλυκάκι, αλλά άθλια σοκολάτα! Είχε τόσο γάλα μέσα, που έπιασε πέτσα! Μπλιάχ!!!
Έφτασε στο τέλος και το δεύτερο μέρος, άρα αναγκαστικά θα υπάρξει και τρίτο... Καλό σας κουράγιο!

Βιέννη (Part Ι)

Ταξίδι και άσχημα γίνεται; Όοοοοχιιιιι! Δεν γίνεται! Πέντε γεμάτες μέρες! Κι αν έπρεπε να χαρακτηρίσω με τρεις λέξεις το ταξίδι αυτό, θα έλεγα: πολύ κρύο, πολύ περπάτημα και πολύ φαΐ! Όλα σε υπερθετικό βαθμό! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...

Έβαλα τις γούνινες μποτούλες μου (αυτό είναι καρφί για τον Uncle Scrooge που πήγε στο Βερολίνο με σταράκια!), το χοντρό μου μπουφάν (της κάμπιας, που λέει και ο φίλος μου ο Μανώλης!), το σκουφάκι μου (πλεγμένο από τα χεράκια της αδερφούλα μου!), τα γαντάκια μου και τα γούνινα αυτάκια μου (αυτό το τελευταίο δεν θα το σχολιάσω, θα το δείτε όμως σε φωτογραφίες... Τι να κάνω όμως που έκανε ψοφόκρυο;) και ξεκίνησα για την Βιέννη! Η πτήση μας έφευγε νωρίς το πρωί και ήμασταν εκεί πριν το μεσημέρι, αφήσαμε αποσκευές και είχαμε μια ολόκληρη μέρα, ελεύθερη, για να την εκμεταλλευτούμε όπως επιθυμούσαμε! Ξεκινήσαμε λοιπόν να περπατήσουμε τον εμπορικότερο δρόμο της Βιέννης, την Mariahilfer Strasse, που από τον ξενοδοχείο μας, μας οδηγούσε στο κέντρο της πόλης, δηλαδή το Rathaus (δημαρχείο) όπου βρίσκετε και το ομορφότερο Χριστουγεννιάτικο παζάρι!

Η αδερφή μου και ο γαμπρός μου με φόντο το Δημαρχείο και ένα από τα πολλά δεντράκια, στολισμένο με ζαχαρωτά λαμπάκια!

Οι δυο αδερφούλες μπροστά σ' ένα Χριστουγεννιάτικο σπιτάκι στο παζάρι του Δημαρχείου. Υπέροχα γυάλινα και ξύλινα χειροποίητα στολίδια!

Και πως να μην βάλεις 1,5 κιλό σε 5 μέρες, όταν γύρω σου υπήρχαν τέτοιες λιχουδιές;

Μια άποψη του Δημαρχείου και της αγοράς που βρίσκετε γύρω του.

Ένα σπιτάκι φτιαγμένο από lebkuchen, τα υπέροχα Αυστριακά μπισκοτάκια!

Το Hofburg Theater όπου απέναντί του βρισκόταν το Cafe Landtmann, ένα από τα παλιότερα καφέ της Βιέννης. Εκεί ο Φρόιντ συνήθιζε να παίρνει τον πρωινό του καφέ! Φωτογραφία δεν το έβγαλα, μη με ρωτάτε γιατί αλλά το τσαγάκι μου το ήπια και ήταν άψογο!!!

Κι επειδή παντού υπάρχουν Έλληνες, δεν θα μπορούσε να λείπει μια ταβέρνα που σερβίρει souvlaki, tzatziki και tarama salata!!!

Και η οδός των Ελλήνων! Στο τέλος του δρόμου βρίσκετε το παλαιότερο σπίτι της Βιέννης, που ανήκει σε Έλληνα!

Το αστεροσκοπείο, πίσω του βρισκόταν η riesenrad δηλαδή ο τεράστιος τροχός του Λούνα Παρκ! Δυστυχώς η φωτογραφία είναι βγαλμένη μέσα από το λεωφορείο και δεν πρόλαβα να το "πιάσω"!

Ο ναός του Αγίου Στεφάνου!

Το εκκλησιαστικό όργανο του ναού.

Παρέα με τον Johann Strauss... Λιγάκι πιο ζωντανός, λιγάκι πιο παχουλός, λιγάκι πιο τρελός! Δεν πρόλαβα να τον βγάλω φωτογραφία την στιγμή που έπαιζε το βιολί του μπουζούκι!!!

Κι επειδή ποτέ δεν είναι αρκετό να ξεφτιλίζετε ένας μόνο... Ο γαμπρούλης μου κι εγώ μεταμφιεσμένοι Γαλάτες!!!

Νομίζω ότι πήρατε μια καλή γεύση για σήμερα! Τα υπόλοιπα έρχονται... Πρέπει να πάω για δουλειά τώρα!

Η επιστροφή, ο νέος χρόνος, και το χιόνι...

Επέστρεψα στα πάτρια εδάφη και στην blogόσφαιρα!

Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να ευχηθώ Χρόνια Πολλά και Καλά σε όλους! Ο χρόνος που έφυγε, να πάρει μαζί του ότι μας προβλημάτισε, ότι μας στεναχώρησε! Ο καινούργιος χρόνος να μας φέρει υγεία, αγάπη και ευτυχία! Και χαμόγελα! Αμέτρητα χαμόγελα! Λατρεύω να χαμογελάω κι εγώ και οι γύρω μου...

Μαζί με τον καινούργιο χρόνο όμως, ήρθε και μια απίστευτη κακοκαιρία! Χιονίζει από χθες (με μικρές διακοπές) και δεν λέει να σταματήσει! Για να πάω χθες το βράδυ στην κολλητή μου, καθάριζα μισή ώρα το αυτοκίνητο από τα χιόνια και έγινα κομματάκι κατεψυγμένη! Πονόλαιμος, βήχας κι ένα βάρος στο στήθος με συντροφεύουν από χθες! Έχω χαπακωθεί και ελπίζω να είναι κάτι περαστικό!

Σήμερα το βρήκα πάλι κάτασπρο! Και να σκεφτείς ότι είναι και προστατευμένο από την πολυκατοικία... Κι άντε πάλι από την αρχή... Ελπίζω μόνο αύριο να μπορέσω να το βρω και να μην χρειαστεί να σκάψω πάλι!

Μετά από τρεις συνεχόμενες μέρες ξενύχτι (όχι, δεν το έχω ρίξει έξω! Απλά είπα να δουλέψω κομματάκι!), σήμερα ξεκουράζομαι και αύριο υπόσχομαι να κάνω post με εντυπώσεις και φωτογραφίες από την Βιέννη!