Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Αν...

Έγινε σήμερα μια τυχαία αναφορά στον Kipling και το θυμήθηκα. Είδα και κάποιες εικόνες στο χαζοσήριαλ του Παπακαλιάτη (Αλήθεια το λέω, δεν βλέπω τέτοιες βλακείες υπό φυσιολογικές συνθήκες! Αλλά πραγματικά δεν μπορώ να βλέπω το Central Park και να αλλάξω κανάλι! Ντρέπομαι...), θυμήθηκα πράγματα που δεν έπρεπε και ξέρω ότι οι στίχοι του μου δίνει δύναμη! Άσε που είπα ότι πρέπει να το αναρτήσω, για να μην το ξεχνάω εγώ! Μου χρειάζεται... Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη
και την αιτία της αδυναμίας τους.

Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου
όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους

Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις
χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα
να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος
να μην αφήσεις το μίσος να σε καταλάβει,
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός
μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός
δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων

Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο

Αν είσαι σε θέση να υπομένεις
ακούοντας την αλήθεια που συ είπες,
να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από πονηρούς
που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν αφελείς,
ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα
και να φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα
να τα παίζεις κορώνα-γράμματα μεμιάς,
να χάνεις κι απ' την αρχή να ξεκινάς
χωρίς να μέμφεσαι για τη μοίρα σου κανέναν

Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς
να σε υπηρετούν ακόμα κι όταν έχουν καταρρεύσει,
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου
τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λέει «βαστάτε»!

Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες
κι όμως να κρατάς την αρετή σου,
ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου.

Αν ούτε εχθροί σε βλάψουν μπορούν,
μα ούτε και κοντινότεροι φίλοι,

Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα
και κανείς πιο πολύ από τους άλλους

Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου
με εικοσιτέσσερις ώρες αξίας ζωής,
τότε δική σου θα είναι όλη η Γη
με όλα της τα αγαθά κι ακόμη:
Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.

Σοφά λόγια... Μακάρι να μπορούσαμε να τα κάνουμε πράξη!
Και για το φινάλε, ένα τραγούδι πολύ αγαπημένο!
Υ.Γ.= Αυτό δεν ήταν post, αλλά σαλάτα εποχή!

5 σχόλια:

Roadartist είπε...

Σοφά λόγια ναι.. από την προηγούμενη εβδομάδα έχω εκτυπώσει και έχω καρφιτσώσει απέναντι από το γραφείο μου το "αργοπεθαίνει" του p.neruda.
Λες να βάλω και το "αν";;;;
Έχεις βολτάρει σε αυτό το πάρκο.....ζηλεύωωωωωωω :)

Σοφια είπε...

Neruda? Μου βάζεις ιδέες φιλενάδα και δεν ξέρω που το έχω "θαμμένο" αυτό το βιβλίο! Εγώ πάντως ψηφίζω "Αν" δαγκωτό!!!
;-)
Δυο φορές περπάτησα και έκανα και κούνια! Πραγματικά σου μιλάω, δεν υπάρχει αυτό στην Ελληνική πραγματικότητα...
(Η φωτογραφία είναι δική μου)
Φιλιάαααααα!

DaNaH είπε...

Χαχα το "Αν" του Κίπλινγκ το ξέρω χάρη στα σταυρόλεξα που λύνω (ποίημα του Κίπλινγκ = Αν) αλλά δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να το ψάξω να δω τι λέει το συγκεκριμένο ποίημα! Πολύ ωραίο Σοφία μου! :)

U.S. είπε...

αυτό το ποίημα είναι σπουδαίο. έτσι, για να μην ξεχνάμε :)
οι στίχοι του είναι τόσο δυνατοί..
να ΄σαι καλά βρε! φιλιά πολλά πολλά!

Σοφια είπε...

*DaNaH
Η αλήθεια Δανάη μου είναι ότι όλοι μας έχουμε συναντήσει το "Αν" σε ένα σταυρόλεξο!
Καλημέρα!

*U.S.
Είναι από τα λίγα ποιήματα που μου αρέσει πολύ και έχει γραφτεί από ξένο ποιητή!
Φιλιά

Υ.Γ.= Σου έστειλα mail χθες το βραδύ στο mail που είχα, αλλά μάλλον δεν ισχύει πια. Γι' αυτό θα σου απαντήσω από δω:
graso2@gmail.com