Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Η Ρ Α Κ Λ Α Ρ Α !!!

Αχουουου! Το μάτι είναι πρησμένο, ο μαύρος κύκλος έχει φτάσει κάπου κοντά στο πάτωμα, ο λαιμός πονάει φριχτά (κάτι περιμένω γι' αυτό!), αλλά η διάθεση είναι στα ύψη! Κι όλα αυτά βέβαια γιατί πέρασα ένα Σαββατοκύριακο σούπερ! Ναι! Οι παλιοί έρωτες δεν περνούν έτσι εύκολα κι όταν βρίσκεσαι κοντά τους, περνάς σίγουρα καλά... Όχι, δεν μιλάω για άντρα, αλλά για την αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη!Δεν θα κάτσω να σας πω με λεπτομέρειες πως πέρασα. Ήταν ένα πραγματικά γεμάτο Σαββατοκύριακο. Θέλω όμως να μοιραστώ μαζί σας μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα! Τι; Γήπεδο παιδιά, γήπεδο! Στα γεράματα με έσυρε ο Μανώλης στο γήπεδο! Δηλαδή είχαμε πάει για ουζάκια (πίναμε από τις 2:30 έως τις 6:30!) και μετά από κει ο Μανώλης ήταν να πάει στο γήπεδο, καθ' ότι γνωστός πωρωμένος Ηρακλάκια! "Ούτε να το σκέφτεσαι..." του λέω! Προσπαθώ με κάθε τρόπο να τον πίσω... Τι ότι είμαι γκαντέμο... Τι ότι είμαι κρυουλιάρα... Τι ότι φοβάμαι μην γίνουν επεισόδια... Τίποτε! Να πάω κι ας χάσουν... Να πάω κι αν χρειαστεί θα μου δώσουν τα μπουφάν τους... Να πάω κι αν χρειαστεί θα με υπερασπιστούν... Πέφτουν και τα σχετικά τηλεφωνήματα... Θέλουν συμπαράσταση λέει ο Άρης! ...Τελικά μ' έπεισαν! Τραβάτε με κι ας κλαίω, που λέει κι ο λαός!!! Έκανε απίστευτο κρύο, αλλά ευτυχώς είχα καβάντζα τα ουζάκια μου! Πρώτη φορά πήγαινα στο γήπεδο και μου άρεσε πολύ. Αν και ήμουν λιγάκι σαν την μύγα μες το γάλα! Μα χρυσέ μου, ο κόσμος τα λέει αυτά. Πάρε με και πες μου ότι θα πάμε στο γήπεδο, να φέρω μαζί μου μπουφάν και γούνινες μπότες! Όχι που πήγα με το παλτό και την λουστρίνι μπότα! Δεν με κοιτούσαν άδικα με μισό μάτι εκεί μέσα... Σαν κάτι κοκότες, που τις παίρνει η κάμερα στο γήπεδο και γελάει όλος ο κόσμος μαζί τους! Πάντως ήταν καταπληκτικό το θέαμα! Και τολμώ να πω ότι δεν γκρίνιαξα καθόλου! Προσπαθούσαν τα παιδιά να μου μάθουν και συνθήματα, αλλά πραγματικά δεν θυμάμαι τίποτε!
Τελείωσε ο αγώνας (χάσαμε λιγάκι, αλλά είπαμε ότι δεν φταίω εγώ γι' αυτό!!!), έγιναν κάτι επεισόδια (τα δυσάρεστα της υπόθεση: υπήρξε κι ένας νεκρός κατά την διάρκεια του αγώνα) και μεις φύγαμε άρον - άρον (εκεί σαν να γκρίνιαξα λιγάκι!). Πάντως τα παιδιά υποσχέθηκαν να με ξαναπάρουν μαζί τους!

Υ.Γ.1= Μανώλη μου, το post αυτό είναι αφιερωμένο σε σένα! Το καλό που σου θέλω όμως είναι να κρατήσεις την υπόσχεση σου για την μάζωξη της παρέας για μπανάκι!
Υ.Γ.2= Βασούλα κλείσε το υπολογιστή τώρα! Δεν είναι ώρα για να κάνεις βόλτες στα blogs, αλλά για να ανοίξεις κανένα βιβλίο!
Υ.Γ.3= Εσύ! Εσύ ντε, που μου χρωστάς εκείνο το σιροπάκι για τον βήχα, κράτησε μου καλύτερα κι ένα κουτάκι από εκείνα που ήταν στο ράφι πίσω σου! Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου χρειαστεί σ' αυτή τη ζωή...

12 σχόλια:

Μενεξεδιά είπε...

χαχαχα αφού κατα βάθος μας αρέσει το γήπεδο γιατί το κρύβουμε; :)

Εμένα με τραβάει ο κολλητός στα γήπεδα αλλά είμαι όντως γκαντέμω. Πάμε μόνο όταν δεν χρειαζόμαστε τους βαθμους.

Σοφια είπε...

Εγώ Μαλινάκι μου δεν το ήξερα ότι μου αρέσει το γήπεδο! Μάλιστα σε μια πρόσφατη συζήτηση κορόιδευα μια φίλη μου, που μου έλεγε να πάμε για συμπαράσταση της τοπικής ομάδας!
Τώρα όμως που το ξέρω, λέω να το κάνω συχνότερα... Αν με παίρνουν βέβαια μαζί τους!
Καλημέρα!

Μενεξεδιά είπε...

Εγώ το ήξερα ανέκαθεν :) Ήταν ο παππούς παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και διαιτητής και με έπαιρνε στο γήπεδο να μαθαίνω... μέχρι που σε ένα αγώνα πήγαν να τον λιντζάρουν και δεν μπορούσαν να με κάνουν ζάφτι απ τα κλάματα... Μα τον παππούλη μου θα δερναν? :D Ήμουν νια και γέρασα :Ρ

Σοφια είπε...

Α! Εσύ έχεις διδακτορικό στο γήπεδο! Εγώ πάλι ούτε που το είχα σκεφτεί! Και τολμώ να σου πω ότι από τα πράγματα που μου άρεσαν στο γήπεδο, είναι κάτι πατεράδες με τα παιδάκια τους, να παρακολουθούν μαζί τον αγώνα! Αν και κάποιοι έκαναν ακατάλληλο το περιβάλλον για παιδιά...
;-)

unclescrooge είπε...

Μια κουκουβάγια στο γήπεδο! Εύγε, παιδί μου! Να σε ξαναπάρουν μαζί τους. Με παλτό και γόβα, ε? Μάλλον θα έγινες ολίγον από θέαμα, αλλά δεν θα πρέπει να σε νοιάζει και πολύ. Σημασία έχει να πέρασες εσύ καλά! Είδες που δεν ήθελες να πας? Χεχε! Ωραίο, γεμάτο Σαββατοκύριακο. Ζήλεψα τα ουζάκια! Φιλιά!!

fvasileiou είπε...

Τα συνθήματα δεν τα θυμάσαι - τα φώναζες τουλάχιστον;

Σοφια είπε...

Ότι έγινα λιγάκι θέαμα, δεν μπορώ να το αρνηθώ! Αλλά κάθε τι ωραίο, έχει το τίμημα του!!!
Τα ουζάκια μας είναι πάντα κάτι πολύ όμορφο, γιατί συνοδεύονται από πολύ καλή παρέα και κουβεντούλα που μόνο όσο είναι φίλοι μπορούν να κάνουν! Και αυτό το Σαββατοκύριακο τα είχε όλα αυτά εις τριπλούν...
Καλησπέρα Σκρουτζάκο μου!

Σοφια είπε...

Δεν έχω μπει ακόμα στο κλίμα Φώτη μου! Άσε που έχω κι εκείνο τον πονόλαιμο που λέγαμε... Πως να τα καταφέρω; Μαθαίνω όμως εύκολα!!!
Την καλησπέρα μου!

manolito είπε...

Να σου θυμησω λοιπόν ένα συνθηματάκι... Ζαλίζομαιιιιιι! Ζαλίζομαιιιι!
Έχω ζάλη
Ζάλη στο κεφάλι
έχω τρέλα
τρέλα στο μυαλό
έχω Ήρα
εσένα στην καρδιά μου
και παντού
παντού σ' ακολουθώ!
Τώρα από πού προερχόταν η ζάλη είναι αλλουνού παππά ευαγγέλιο! ;-)
Έλα να ετοιμαζόμαστε για μπουζουκάκι λέμεεεε! Έχω και όρεξη για ένα ωραίο ζεϊμπέκικο! Το 'πιασες, έτσι; Δεν είσαι κανένα κορόιδο... Μάκια!

Roadartist είπε...

ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!!!!
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!!
Το γήπεδο δε μου αρέσει αλλά η εκδρομή μου αρέσει ;)

Σοφια είπε...

Μανώλη μου θα κάτσω, θα διαβάσω, θα κάνω και κανένα σκονάκι και θα το μάθω... Θα είμαι έτοιμη για τον επόμενο αγώνα! Όσο για τα μπουζούκια... Είμαι έτοιμη από καιρό, αλλά όπως είπαμε στην "καλή"!!! ...Ζεϊμπέκικα θα υπάρξουν πολλά, ένα όμως είναι το κορυφαίο και αυτό θα χορέψουμε... μαζί ελπίζω!!!
Φιλάκιααααααααα!!!!!

Σοφια είπε...

Η Θεσσαλονίκη είναι μεγάλη μάγισσα! Σου το συνιστώ να το κάνεις το ταξιδάκι, αλλά πρόσεξε μην κολλήσεις... Εγώ ας πούμε είμαι ανίατη περίπτωση!
Την καλησπέρα μου roadartist!